Poczta elektroniczna
Konfiguracja skrzynki pocztowej
Konfiguracja filtru antyspamowego
Konfiguracja serwera pocztowego
Poczta w systemie unix
Klient poczty elektronicznej
Poczta elektroniczna przez WWW
Wstecz do opisu protokołów i porad

Klient poczty elektronicznej w systemie MS Windows


   Dla większości użytkowników sieci Internet, najwygodniejszym sposobem obsługi poczty elektronicznej jest wykorzystanie programu zwanego popularnie klientem pocztowym pracującego pod systemem operacyjnym MS Windows. Najczęściej używanymi programami tego typu są: Outlook Express, MS Outlook, Netscape Messenger, The Bat, Pegasus Mail for Windows i Eudora. Każdy z tych programów działa w trybie graficznym i umożliwia zarówno odczyt jak i wysyłanie korespondencji. Każdy program będący klientem poczty elektronicznej musi zostać skonfigurowany: należy podać mu adres skrzynki pocztowej (ewentualnie kilku skrzynek pocztowych), z której pobierane będą przesyłki, musi też zostać poinstruowany, który komputer będzie wykorzystywany do wysyłania poczty elektronicznej. W tym miejscu należy podkreślić, że w sieci Internet pobieranie zawartości skrzynki pocztowej i wysyłanie poczty odbywa się przy pomocy różnych protokołów sieciowych i często do obu czynności wykorzystywane są różne serwery sieciowe. Sytuację komplikuje fakt, że do pobierania przesyłek ze skrzynki pocztowej, również mamy do wyboru jeden z dwóch protokołów sieciowych.

   Konfigurację większości programów - klientów poczty elektronicznej musisz rozpocząć od wprowadzenia tekstu, który ma opisywać Ciebie jako nadawcę listu (może to być Twoje imię i nazwisko, nazwa firmy, lub dowolny inny tekst, który będzie umieszczany w nagłówku listu) oraz Twojego adresu e-mail. Adres ten składa się z nazwy Twojego konta na serwerze platon, symbolu "@" czytanego jako "at" oraz adresu serwera: platon.man.lublin.pl (np.: kowalski@platon.man.lublin.pl). Jeśli jesteś właścicielem tzw. wirtualnego serwera pocztowego, posiadasz dodatkowy adres e-mail, który oczywiście również może zostać użyty.

   Następnie musisz podać informacje identyfikujące Twoją skrzynkę pocztową. W tym celu musisz wprowadzić następujące dane:

  • adres serwera poczty przychodzącej (w przypadku, jeśli skrzynka została założona na serwerze platon, adresem tym jest: platon.man.lublin.pl)
  • rodzaj serwera poczty przychodzącej (protokół używany do odczytu poczty) - w przypadku serwera platon masz do wyboru POP3 lub IMAP
  • nazwę (i ewentualnie hasło) Twojego konta shellowego lub pocztowego na serwerze platon

   Decyzja wyboru protokołu odczytu poczty POP3 lub IMAP jest dość istotna i warto ją podjąć świadomie, ponieważ protokoły te działają odmiennie i każdy z nich charakteryzuje się innymi cechami funkcjonalnymi.

   Zasada działania protokołu POP3 (Post Office Protocol) jest następująca: po połączeniu z serwerem cała nie odebrana jeszcze poczta transmitowana jest ze skrzynki pocztowej do foldera (lub folderów) na lokalnym komputerze klienta. Następnie przetransmitowane przesyłki zaznaczane są jako odczytane i ewentualnie (w zależności od konfiguracji) kasowane z serwera. Po tej operacji możemy przeczytać listy i zredagować odpowiedzi bez konieczności utrzymywania połączenia z siecią Internet. Następnie możemy znów na krótko połączyć się z Internetem, aby wysłać przygotowane odpowiedzi przy pomocy protokołu SMTP. Zaletą protokołu POP3 jest jego prostota oraz brak konieczności stałego połączenia z Internetem po przesłaniu listów na komputer klienta, co w przypadku korzystania z modemu może dać znaczące oszczędności. Protokół ten jednak niezbyt nadaje się do obsługi naszej skrzynki pocztowej z kilku różnych komputerów. W takim wypadku na każdym z nich znajdzie się tylko ta część naszej poczty, która nadeszła jej po ostatnim odczycie dokonanym na drugim komputerze. Co więcej, listy odczytane na jednym z komputerów nie będą widoczne na pozostałych. Kolejna wada protokołu POP3 może ujawnić się w sytuacji, gdy przesłano nam uszkodzony list lub przesyłkę zawierającą szczególnie duże załączniki. W takim przypadku może się zdarzyć, że operacja transmisji poczty z serwera na nasz lokalny komputer nie może zostać zakończona lub trwa zbyt długo. Z kolei, jeśli transmisja ta zostanie przerwana, żaden z listów znajdujących się w naszej skrzynce pocztowej nie zostanie oznaczony jako odczytany i kolejna próba odczytu poczty rozpoczyna cały proces od początku. W takiej sytuacji niezbędne jest posłużenie się protokołem IMAP, wykasowanie kłopotliwej przesyłki przy pomocy klienta pocztowego WWW lub kontakt z administratorem serwera platon. W czasie konfiguracji protokołu POP3 niektóre programy pocztowe umożliwiają zaznaczenie opcji pozostawiania zawartości skrzynki pocztowej na serwerze po przetransmitowaniu jej na komputer klienta. Daje to możliwość potraktowania skrzynki pocztowej jako kopii bezpieczeństwa ważnych przesyłek. Należy jednak pamiętać, że pojemność skrzynki pocztowej jest ograniczona, a jej przepełnienie uniemożliwia umieszczanie w niej nowych przesyłek. Jeśli więc zdecydujemy się na wykorzystanie tej opcji, powinniśmy równocześnie ustawić opcję kasowania listu na serwerze po usunięciu go z komputera lokalnego. Alternatywnie, możemy okresowo czyścić skrzynkę pocztową w inny sposób, np. przy pomocy klienta pocztowego WWW.

   Odmiennie działa znacznie bardziej rozbudowany protokół IMAP (Internet Message Access Protocol). Zamiast transmitować całą zawartość skrzynki pocztowej na komputer klienta, operuje on bezpośrednio na pojedynczych przesyłkach znajdujących się w naszej skrzynce (lub folderach pocztowych umieszczonych na zdalnym serwerze). Taki sposób obsługi poczty posiada liczne zalety. Doskonale nadaje się do obsługi poczty z wielu komputerów (z każdego z nich widzimy tę samą zawartość naszej skrzynki pocztowej). Możliwe jest kasowanie pojedynczych listów bez ich wcześniejszego odczytu (a nawet bez konieczności ich wcześniejszej transmisji na nasz lokalny komputer). Z kolei wadą protokołu IMAP jest nieco większa złożoność jego konfiguracji a także konieczność utrzymywania stałego połączenia z siecią Internet w czasie obsługi poczty.

   Odrębnym zagadnieniem jest protokół SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) służący w sieci Internet do wysyłania poczty. Serwer obsługujący ten protokół, w terminologi programów - klientów poczty elektronicznej nazywany jest najczęściej serwerem poczty wychodzącej. Protokół SMTP został zaprojektowany w czasach, kiedy nie myślano zbyt wiele o bezpieczeństwie korzystania z sieci. Dlatego pierwsze serwery SMTP przyjmowały do wysłania pocztę z dowolnego komputera i nie weryfikowały w żaden sposób nadawcy listu. Umożliwiało to anonimowe przesyłanie tzw. spamu (przesyłanie bardzo dużej liczby listów np. o treści reklamowej przez wiele kolejnych serwerów SMTP, co w praktyce uniemożliwało wyśledzenie nadawcy listu). Również sfałszowanie pola nadawcy listu nie stanowiło żadnego problemu, ponieważ pole to nie podlega w protokole SMTP żadnym restrykcjom. Aktualnie pojawiły się rozszerzenia protokołu SMTP wymuszające weryfikację nadawcy listu. Jednym z takich rozszerzeń jest protokół MSA (Message Submission Agent). Serwer pracujący zgodnie z tym protokołem nadal pełni rolę serwera poczty wychodzącej, jednak przed wysłaniem listu wymaga przedstawienia się nadawcy listu, poprzez przesłanie adresu jego konta pocztowego oraz aktualnego hasła. Dane te transmitowane są siecią w postaci zaszyfrowanej przy użyciu zaawansowanych technik kryptograficznych. Zalecanym w sieci LubMAN UMCS serwerem poczty wychodzącej, pracującym zgodnie z protokołem MSA jest host msa.lublin.pl. Obszerne informacje dotyczące konfiguracji klientów poczty elektronicznej do współpracy z serwerem MSA można znaleźć tutaj. Również serwer platon.man.lublin.pl obsługuje protokół SMTP (bez rozszerzenia MSA), może być więc traktowany jako serwer poczty wychodzącej. Jednak ze względu na skonfigurowane na nim restrykcje (przyjmowanie poczty do dalszej transmisji ograniczone w praktyce do sieci LubMAN UMCS, konieczność umieszczenia lokalnego adresu pocztowego w polu nadawcy listu) zalecamy wykorzystywanie serwera msa.lublin.pl jako serwera poczty wychodzącej.


Przykłady konfiguracji programów - klientów poczty elektronicznej